همیشه با حرکتی لاک پشت وار حرکت کردم ، با احتیاط ، با محافظه کاری .

وقتی بچه بودم از دویدن نفسم می گرفت و با تعجب به خودم می گفتم :چرا بچه های دیگر می دوند ؟!مگر آخرش به چی می رسند ؟!

هیچ وقت اول نشدم و هنوز هم از خودم می پرسم : چرا باید اول شد ؟

 اگر اول می شدم بهتر نبود؟